اختلافات مسلكى و حزبى و زبانى همه بايد از ميان برود و سبب امتياز و افتخار و اعتبار نباشد حتى بايد اختلافات دينى هم كنار گذاشته شود و همه تسليم فرمان خدا ( كه همان است ) باشند . اسلام براى بشر ، رسيدن به چنين روزى را پيش‌بينى كرده و در حدودى كه وظيفه تشريع است مقدمات آن را فراهم ساخته و عملى شدن آن را موكول به آماده شدن زمينه كامل آن نموده است . ما مىبينيم جريان اوضاع جهانى و پيشرفتهائى كه نصيب بشر در ناحيه امور مادّى و صناعى شده ؛ و روابط نزديكى كه به واسطه وسائل ارتباط كنونى باهم پيدا كرده‌اند ، همه را به يك اتحاد واقعى و همكارى صميمانهء روحانى و برادرى حقيقى ، بيشتر محتاج كرده و هرچه جلوتر برويم احساس اين احتياج بيشتر مىشود . امروز تمام ملل جهان به صورت يك واحد در آمده و همه افراد بشر نسبت به يكديگر حكم همسايه بلكه اعضاى يك خانواده را دارند ، همچنان كه دو همسايه يا اعضاى يك خانواده اگر باهم اختلاف داشته باشند و هركدام مسلك يا دين يا وطن يا زبان يا عادات جداگانه داشته و بخواهند از حكومت بخصوص و روش و مكتب خاصى پيروى كنند ، زندگى براى هر دو همسايه تلخ شده و بايد همواره در جنگ و ستيز باشند ، مردم دنياى امروز نيز چنين شده‌اند تا يك وحدت عقيده و وحدت رويّه و هدف قوانين ، عادات و آداب و نظامات برقرار نشود آن هم بطورى كه تمام جامعه‌هاى كوچك و بزرگ دنيا در آن برابر و مساوى باشند ، اروپائى بر آفريقائى و شرقى ، و غربى بر شرقى آقائى نداشته باشد ، امنيت و آسايش واقعى حاصل نمىشود و همواره يك دسته محروم و يك طبقهء برخودار ، يك دسته غالب و يك جامعه مغلوب خواهد بود . بايد اين همه موجبات اختلاف و جدائى كه در اثر ترقى فكر بشر ، بىمايه بودن آنها معلوم شده از